Print this برگه

تخفیف و تسکین درد در زایمان

هیچ کس، پیش از آغاز زایمان، به درستی نمی‌داند زایمانش چگونه خواهد بود. برخی از مادران متوجه می شوند که بدون مسکن یا با استفاده از مقدار کمی مسکن، زایمان قابل تحمل است؛ هرچند برخی دیگر احتمالا در یکی از مراحل زایمان به کمک بیشتری جهت کاهش درد نیاز خواهند داشت.

زایمان شما به هر صورت که باشد، بهتر است نگاهی به مقالات ما در مورد انتخاب‌های موجود برای تخفیف و تسکین درد بیندازید. اگر پیشاپیش اطلاعاتی در مورد گزینه‌هایی که می‌توانید استفاده کنید به دست آورید، بخصوص اگر بتوانید با پزشک و مامای خود در مورد روشهای کاهش دردی که در بیمارستان مورد نظر و برای شما ممکن است در نظر گرفته شود صحبت کنید، برایتان مفید خواهد بود.

تکنیک‌های طبیعی برای کاهش درد زایمان طبیعی وجود دارند که اگر بتوانید قبل از زایمان و در اواخر دوران بارداری در جلسات آموزشی مخصوص که برای آمادگی زایمان برای خانمهای باردار و همسرانشان برگزار می شود شرکت کنید و آنها را بصورت عملی فرا گیرید، بسیار مفید خواهد بود. بهتر است قبلا در این مورد که همسر شما می تواند هنگام زایمان در کنار شما حضور یابد از ماما یا پزشک خود سوال کنید. شاید مجبور شوید از فرد دیگری مانند خواهر، مادر یا دوست صمیمی تان بخواهید که شما را همراهی کند.

تعدادی از این تکنیک های طبیعی عبارتند از :

  • تمرینات تنفسی برای زایمان
  • تکنیک های آرامش بخشی
  • ماساژ در مراحل مختلف زایمان

تکنیک‌های تنفسی برای زایمان

نفس کشیدن و نفس‌نفس زدن

هنگامی که عصبی، هیجان‌زده و ترسیده‌اید، تنفس شما سطحی و تند می‌شود. شانه‌های شما تا گوش‌هایتان بالا می‌آید و عضلات گردن و شانه‌هایتان سفت و محکم می‌شوند. اگر مضطرب شوید نفس‌نفس زدن را شروع می‌کنید: هوا را به درون ریه‌های خود می‌مکید و با بازدم‌های کوتاه و سریع بیرون می‌دهید. احساس سرگیجه به شما دست می‌دهد و احساس می‌کنید بر خودتان کنترل ندارید. انگشتانتان سوزن سوزنی می‌شود و دهانتان بی‌حس می‌گردد.

همه این موارد واکنش‌های یکسانی هستند که بدن انسان به موقعیت‌های استرس‌زا یا ترسناک نشان می‌دهد. این موارد طبیعی هستند، اما بدن نمی‌تواند برای مدت طولانی به این وضعیت ادامه دهد و به سرعت انرژی خود را از دست می‌دهد. در زایمان هدف شما آن است که انرژی خود را تا حد امکان حفظ کنید. همچنین می‌خواهید مقادیر زیادی اکسیژن را به نوزاد خود برسانید تا به او کمک کنید که بتواند فشار و استرس تولد را تحمل کند. تنفس در حال ترس و اضطراب به شکل نفس نفس زدن، میزان اکسیژن قابل جذب را به شدت کاهش می‌دهد، حال آنکه در طی زایمان شما و نوزادتان به شدت به اکسیژن نیاز دارید.

الگوهای تنفس برای زایمان

اکنون چشمان خود را برای یک لحظه بسته و بر تنفس خود تمرکز کنید.

دقت کنید که تنفس‌تان چقدر منظم است. هوا را به درون ریه‌های خود می‌کشید، سپس یک توقف کوتاه دارید تا اینکه نهایتاً بازدم را بیرون بدهید. طول مدت و عمق دم‌های شما با بازدم‌هایتان یکسان است. پس از هر بازدم یک توقف کوتاه دیگر دارید تا اینکه ریه‌های شما دَم بعدی را به درون خود بکشند.

در زایمان می‌خواهید و باید تنفس خود را منظم نگه دارید. اجازه ندهید “دَم” از “بازدم” طولانی‌تر شود. اگر هم مدت زمان دم و بازدم متفاوت باشند، بازدم باید طولانی‌تر از دَم باشد. هنگامی که انقباض‌های بسیار شدید دارید تنفس شما ناچار سطحی‌تر می‌شود. این مسئله تا زمانی که تنفس شما آنقدر سریع نشود که به شکل نفس‌نفس زدن مضطربانه درآید ایرادی ندارد.

تکنیک‌های ساده تنفس

  • به واژه “Relax” به معنای آرامش دقت کنید. این واژه دو بخش دارد: “Re” و “Lax”. اکنون این تمرین را امتحان کنید: هنگام دَم بخش “Re” را در ذهن خود مرور کنید؛ و هنگام بازدم بخش “Lax” را به ذهن بیاورید. اجازه ندهید ذهن شما تکرار واژه “ریلکس” را بطور منظم با دم و بازدم فراموش کند. هنگام بازدم سعی کنید همه تنش‌های بدنتان را خارج کنید. بر عضله‌هایی تمرکز کنید که می‌دانید همواره در زمانی که دچار استرس می‌شوید محکم و سفت می‌شوند. به خاطر داشته باشید: در هر بازدم واژه “lax” را در ذهن خود تکرار کنید. شما باید مراقب بازدم‌های خود باشید؛ “دَم” خودبخود تنظیم می‌شود!
  • یا می‌توانید نفس کشیدن شمرده را امتحان کنید. هنگامی که دَم را به درون ریه‌های خود فرو می‌برید آرام تا سه یا چهار (یا هر عددی که به نظرتان می‌رسد برای شما مناسب است) بشمارید؛ و هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید باز هم تا سه یا چهار بشمارید. البته ممکن است به این نتیجه برسید که بهتر است در زمان “دَم” تا سه و در زمان “بازدم” تا چهار بشمارید.
  • سعی کنید “دَم” را از بینی فرو دهید و “بازدم” را از دهان بیرون کنید. هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید دهان خود را بسیار نرم بگیرید. به خاطر داشته باشید: “دم” از طریق بینی و “بازدم” از طریق دهان. همچنین بسیاری از خانم‌ها احساس می‌کنند که بهتر است بازدم را صدادار بیرون بدهند: با “اوه‌ه‌ه‌ه” یا “آه‌ه‌ه‌ه”. ما بین انقباض‌ها کمی آب مزمزه کنید تا دهان شما را مرطوب نگه دارد.

پشتیبانی و کمک به تنفس

هنگامی که انقباض‌های دردناک دارید خسته شده‌اید و احساس می‌کنید که زایمان پایان ندارد منظم نگه داشتن تنقس‌تان و حفظ آرامش در هر بار بازدم بسیار دشوار خواهد بود. در اینجاست که کمک و پشتیبانی “همراه شما” برای تنفس‌تان ضروری است. او می‌تواند همراه شما نفس بکشد تا تنفس شما را به صورت ثابت و یکنواخت نگه دارد. شما باید تماس چشمی با یکدیگر داشته باشید و در چشمان هم نگاه کنید؛ و او باید دستان شما را بگیرد یا دستانش را روی شانه‌های شما قرار داده و به آرامی به طرف شانه‌های شما خم شود. آنگاه هنگامی که او هوا را از بینی خود به ریه‌هایش وارد می‌کند و سپس بازدم را به آرامی بر صورت شما می‌دمد، شما نیز می‌توانید از الگوی تنفس او پیروی کنید. این کار را در دوران بارداری با یکدیگر تمرین کنید. این کار در آغاز کمی عجیب خواهد بود و ممکن است هر دوی شما احساس خجالت داشته باشید، به خنده بیافتید یا با هم هماهنگ نشوید. با این حال هنگامی که در حال زایمان قرار گرفته‌اید و گمان می‌کنید دیگر نمی‌توانید ادامه دهید نفس کشیدن مشترک با همسرتان می‌تواند یک گزینه عالی باشد.

نفس کشیدن و فشار دادن و بیرون راندن کودک

در مرحله دوم زایمان در حال فشار دادن به کودک هستید تا او را به دنیا پرتاب کنید! بسیاری از خانم‌ها می‌خواهند که در زمان فشار دادن کودک نفس خود را حبس کنند. این کار ایرادی ندارد البته فقط تا زمانی که به سمت وسط دو پای خود فشار بدهید نه اینکه نفس خود را حبس کرده و به سمت ته حلق خود فشار بیاورید!

شاید بهتر باشد هنگامی که احساس می‌کنید انقباض بعدی در حال آغاز است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که کودک را فشار می‌دهید نفس خود را به آرامی بیرون بدهید یا بدمید. این کار از آسیب رسیدن به حلق شما جلوگیری می‌کند، تضمین می‌کند که نفس کشیدن شما به درستی و سلامت انجام می‌شود و منجر به فشاری موثر و مفید به کودک خواهد شد. اگر از اپیدورال استفاده کرده‌اید و متوجه نمی‌شوید که چه زمانی باید کودک را فشار بدهید هنگامی که ماما به شما می‌گوید یک انقباض در حال شروع شدن است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که نفس خود را بیرون می‌دهید ذهن خود را روی کودک متمرکز کرده و فشار بدهید.

گاهی اوقات به خانم‌ها گفته می‌شود که نفس خود را حبس کرده و تا حداکثر زمانی که ممکن است فشار بدهند. این ایده خوبی نیست. با این کار خود و کودکتان را از اکسیژن محروم می‌کنید و انرژی‌تان را هم به سرعت از دست می‌دهید. در هر انقباض هر چند بار که احساس می‌کنید مناسب است کودک خود را فشار دهید. معمولا چهار یا پنج بار فشار دادن در هر انقباض مناسب است.

نفس کشیدن و فشار ندادن

گاهی اوقات خانم‌ها پیش از آنکه گردن رحم کاملاً متسع شده باشد، احساس می‌کنند باید بر کودک فشار وارد کنند. در این حالت ماما از شما خواهد خواست که کودک را فشار ندهید تا گردن رحم زمان کافی برای متسع شدن به دست بیاورد. این کار فوق‌العاده دشوار خواهد بود! می‌توانید روی چهار دست و پا زانو بزنید کفل و واژن خود را در هوا بگیرید و صورت خود را روی زمین بگذارید؛ در این صورت راحت‌تر می‌توانید از فشار وارد آوردن به کودک خودداری کنید. هنگامی که یک انقباض آغاز می‌شود چهار نفس کوتاه بکشید، یک دم سریع را به سینه فرو ببرید، چهار نفس کوتاه دیگر بکشید و همین‌طور ادامه دهید. همچنین می‌توانید در حالی که نفس‌های کوتاه را فرو برده و بیرون می‌آورید جمله “من نباید فشار بدهم” را در ذهن خود تکرار نمایید. مابین انقباض‌ها به طور طبیعی نفس بکشید.

تکنیک های آرامش بخشی یا Relaxation در زایمان

مزایای تمدد اعصاب در حین زایمان

برخی از کاربردهایی را که تکنیک های ریلکسیشن در زندگی روزمره دارد، در زایمان هم از خود نشان می‌دهند:

  • آرامش از خسته و فرسوده شدن ماهیچه‌های شما خصوصاً ماهیچه بزرگ رحم جلوگیری می‌کند.
  • به شما کمک می‌کند تا بهتر با استرس‌های زایمان کنار بیایید و لذت بیشتری از این تجربه ببرید.
  • به شما کمک می‌کند تا انرژی خود را ذخیره کنید تا احتمال نیاز به استفاده از دارو یا سایر مداخله‌های پزشکی جهت تقویت انقباض‌ها در به دنیا آوردن کودک کمتر شود.
  • به شما کمک می‌کند تا ارتباطّ موثرتری با پرستاران خود برقرار کرده و آنچه آنها به شما می‌گویند را متوجه شوید.

و مورد دیگری که به اندازه موارد فوق اهمیت دارد این است که:

  • تمدد اعصاب حتی به کودک شما کمک می‌کند تا بهتر از پس زایمان برآید. اگر در حالت آرامش قرار داشته باشید هورمون‌های استرس از خون شما به خون او منتقل نشده و موجب افزایش ضربان قلب او نمی‌شوند. همچنین ریلکس ماندن بدین معناست که عمیق‌تر نفس می‌کشید که در نتیجه اکسیژن بیشتری به کودک شما می‌رسد.

آیا واقعاً می‌توان در زمان زایمان آرام و راحت بود؟

قطعاً این کار ساده نخواهد بود! اما چند تکنیک ساده می‌توانند به شما کمک کنند تا موفق شوید، خصوصاً اگر حمایت و کمک عاشقانه همسر یا همراه خود را در زمان زایمان داشته باشید. مکرراً نشان داده شده که پشتیبانی مناسب از مادر در زمان زایمان در بین سایر عوامل، مهمترین عاملی است که به تنهایی می‌تواند تجربه‌ای مثبت از زایمان را برای مادر به جای گذاشته و نتایجی مثبت را نیز برای نوزاد به ارمغان آورد.

ممکن است ریلکس شدن در هنگام انقباض‌ها را بسیار دشوار بیابید، اما به خاطر داشته باشید که اکثر خانم‌ها در فاصله بین انقباض‌ها هیچ‌گونه درد و ناراحتی احساس نمی‌کنند. در نتیجه فاصله بین انقباض‌ها می‌تواند زمانی ایده‌آل برای شما باشد تا بدن خود را چک کنید، خصوصاً اندام‌هایی را که می‌دانید سفت و منقبض شده‌اند و آنها را شل و رها کنید. (قسمت “بدن خود را بشناسید” که در ادامه همین مقاله آمده است، با دقت مطالعه نمائید) همراه شما می‌تواند با ماساژ دادن، دلگرمی دادن و تشویق کردن به شما کمک کند. تمرکز بر نفس کشیدن هم در طول انقباض‌ها و هم مابین آنها نیز می‌تواند به شما کمک کند. برخی از خانم‌ها زایمان در آب را بسیار آرامش بخش ‌تر از زایمان عادی یافته‌اند، پس می‌توانید درباره امکان “زایمان در آب” با ماما یا پزشک خود صحبت کنید.

محیط مناسب را انتخاب کنید

اولین گام در جهت تمدد اعصاب این است که محیط مناسب را برای زایمان خود فراهم آورید، و این بدان معنی است که دقیقاً در مورد جایی که می‌خواهید نوزادتان متولد شود فکر کنید. دلیل علمی و قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که گمان کنیم ایمن‌ترین محل برای تولد هر نوزادی در بیمارستان و تحت مراقبت و نظر یک مشاور است. در واقع برخی شواهد علمی وجود دارند که نشان می‌دهند اگر محیط زایمان از لحاظ فنی در سطح بسیار پیشرفته نباشد احتمال استفاده از مداخله‌های پزشکی یا دارو کمتر شده و احتمال اینکه مادر و نوزاد با سلامت کامل فیزیکی و روحی از مرحله زایمان عبور کنند بیشتر می‌شود. پس می‌توانید به این مطلب فکر کنید که آیا بیمارستان برای شما یک گزینه مناسب است یا اینکه می‌خواهید نوزاد خود را در زایشگاه محلی و یا بیمارستان معمولی به دنیا بیاورید.

اگر می‌خواهید یا باید در بیمارستان زایمان کنید، سعی کنید اتاق زایمان را تا حد امکان راحت و دلپذیر نمایید. در مورد اطاق خصوصی با پزشک یا مامای خود صحبت کنید و اگر این امکان وجود دارد اجازه بگیرید تا قبلا یک نمونه از اطاقهای مخصوص زایمان را در بیمارستان ببینید. ممکن است دوست داشته باشید لوازم شخصی مانند چند بالش اضافی، دستگاهی برای پخش موزیک آرامش بخش و دلخواه یا سایر وسایلی را که با آن تمرین کرده اید مانند توپ‌های زایمان و غیره را با خود به بیمارستان ببرید. در مورد این امکان هم بهتر است از قبل سوال کنید.

تا زمانی که امکان دارد لباس‌های خودتان را بپوشید، یک تاپ گشاد با شلوار کش‌دار مخصوص دویدن یا یک پیراهن گشاد و بلند می‌تواند مناسب باشد. SHAPE * MERGEFORMAT

یکی از متخصصان مطرح زایمان معتقد است خانم‌ها باید در محیطی کودکان خود را به دنیا بیاورند که مشابه با همان محیطی باشد که کودک را حامله شده‌اند؛ یعنی محیطی با نور کم، دنج، راحت و خصوصی. بهتر است در این باره هم فکر کنید!

بدن خود را بشناسید

در دوران بارداری هرگاه دچار استرس می‌شوید، چند لحظه صبر کرده و بررسی کنید کدام یک از اندام‌های شما سفت و منقبض شده‌اند. آیا هنگام نگرانی اخم می‌کنید؟ دندان‌های خود را به هم می‌سایید؟ یا شکم‌ درد می‌گیرید؟ آیا گردن و شانه‌های شما منقبض و دردناک می‌شوند؟ اینها همگی نشانه آن هستند که ماهیچه‌های شما در وضعیت تنش و فشار قرار دارند که منجر به دردناک و خسته شدن آنها خواهد شد.

یک نفس عمیق بکشید و همین طور که بازدم را بیرون می‌دهید اجازه دهید این عضله‌ها آرام شوند تا به جای سفتی و انقباض، شُل و نرم بشوند. این تمرین را مرتب تکرار کنید: نه تنها زمانی که تنش و فشار و استرس را احساس می‌کنید بلکه پیش از موقعیت‌هایی که می‌دانید استرس ایجاد می‌کنند نیز از این تکنیک استفاده نمایید. بدین صورت هنگامی که زمان زایمان فرا می‌رسد شما به طور اتوماتیک می‌توانید اندام‌های تحت فشار و تنش در بدن خود را شناسایی کرده و آنها را ریلکس کنید. این کار می‌تواند تأثیرات شگفت‌انگیزی نیز بر فشار خون شما داشته باشد.

در زمان زایمان در ابتدای هر انقباض یک نفس عمیق بکشید و هنگامی که بازدم خود را بیرون می‌دهید سعی کنید ریلکس کنید. سپس بر یک کلمه یا عبارت تمرکز کنید که می‌تواند راهی برای پرت کردن حواس شما باشد. عبارت “نو- زاد” یا نامی را که برای او انتخاب کرد اید، را زیر لب و در هنگام تنفس زمزمه کنید. یا عبارت “ری- لکس” را مرتب تکرار نمایید. سعی کنید حرکت نوزاد به سمت لگن خود را تصور کنید. تفکرات مثبت را به طرف او بفرستید، به او منتقل کنید که دوستش دارید و اینجا هستید که به او کمک کنید.

با اطراف خود به وضوح ارتباط برقرار کنید

شما قادر به تمدد اعصاب نخواهید بود اگر:

  • ندانید چه اتفاقی دارد برای شما می‌افتد.
  • ندانید پرستاران، ماماها و پزشکان چه کار می‌کنند.
  • احساس کنید حرف‌هایی رد و بدل می‌شود که شما در جریان آن نیستید.
  • اگر در مورد برخی از جنبه‌های زایمان خود اطمینان ندارید.
  • اگر از پیش آمدن مشکلی برای سلامتی خود یا نوزادتان می‌ترسید.

از مامای خود بخواهید که برایتان توضیح دهد چه اتفاقی دارد می‌افتد. از او بپرسید که آیا فکر می‌کند نوزاد شما سالم است یا خیر. همین که از او بشنوید همه چیز روبراه است قادر خواهید بود آرام شوید. اطمینان حاصل کنید که همراه شما در هنگام زایمان می‌داند یکی از مهم‌ترین نقش‌های او این است که شما را در جریان اتفاقاتی که می‌افتد قرار دهد.

می توانید یک برنامه دلخواه برای زایمان تان آماده کنید و هنگامی که برای زایمان می‌روید آن را به مامای خود نشان بدهید. از او بخواهید به شما کمک کند تا بهترین زایمان ممکن برای شما تدارک دیده شود. اگر او در هنگام زایمان به هر دلیلی حاضر نبود اطمینان حاصل کنید که همراه شما طرح زایمان را به مامای بعدی که از شما مراقبت می‌کند نشان می‌دهد و پشتیبانی او را نیز به دست آورید.

ماساژ در زایمان

ماساژ چگونه می‌تواند به تسکین درد کمک کند؟

ماساژ بدن را تحریک می‌کند تا مواد ضد درد طبیعی بنام اندورفین از داخل بدن ترشح شود؛ مسکن‌های طبیعی که حوصله و وضع روحی خوب را به شما باز می‌گردانند. اندورفین‌ها عامل احساس خوبی هستند که به شما دست می‌دهد؛ احساس سرخوشی و نشاطی که پس از یک بازی سنگین والیبال یا پس از خنده و تفریح با دوستانتان در هنگام خوردن قهوه به شما دست می‌دهد. در زایمان، ماساژ از آن رو اهمیت دارد که شما را به فردی که از شما مراقبت می‌کند نزدیک‌تر می‌سازد، خواه این فرد مامای شما باشد یا همراه شما در اتاق زایمان. لمس بدن شما توسط کسی که دوستش دارید و می‌خواهد به شما کمک کند در زمانی که باید از پس انقباض‌ها برآمده و شاید خسته یا حتی مضطرب و نگران شده‌اید قدرت مضاعفی به شما می‌دهد.

یک مطالعه نشان داده است زنانی که در هنگام زایمان ماساژ دریافت می‌کرده‌اند در مقایسه با یک گروه کنترل که کسی آنها را ماساژ نداده بود اضطراب کمتری داشتند، درد کمتری حس کرده بودند، طول مدت زایمان آنها کوتاهتر بود و افسردگی پس از زایمان نیز در آنها کمتر مشاهده ‌شد.

آیا استفاده از روغن‌های ماساژ گزینه مناسبی است؟

استفاده از روغن می‌تواند انجام ماساژ را ساده‌تر کرده و آن را برای شما دلپذیرتر نماید. با این حال باید در انتخاب نوع روغن ماساژ برای زایمان مراقب باشید. روغن‌های حاوی اسانس را بدون مشورت با یک آروماتراپیست معتبر (کسی که در زمینه درمان با بوهای مختلف تخصص دارد) خریداری نکنید. روغن‌های اسانس دار موادی بسیار قوی هستند و اگر غلط استفاده شوند ممکن است در انقباض‌ها تداخل و مشکل ایجاد کنند. برخی از آروماتراپیست‌ها ترجیح می‌دهند که صرفاً از یک “روغن ساده” برای زایمان استفاده شود. روغن‌های ساده شامل روغن‌های بادام و دانه انگور می‌شوند. اگر نسبت به آجیل آلرژی دارید یا نگران هستید که ممکن است چنین آلرژی داشته باشید از روغن بادام استفاده نکنید. روغن دانه انگور نیز همان‌قدر مفید است و خصوصاً روغن زیتون نیز بسیار مفید است زیرا به خوبی از طریق پوست جذب می‌شود.

ماساژ شانه

شل و آرام نگه داشتن شانه‌ها برای خانم‌های در حال زایمان اهمیت دارد. شانه‌های ریلکس به تنفس منظم کمک می‌کنند و تنفس منظم نیز میزان اکسیژن در دسترس شما و نوزادتان را به حداکثر می‌رساند. ماساژ می‌تواند در ریلکس کردن شانه‌ها و تنفس بسیار مفید باشد.

همراه شما در هنگام زایمان باید دست‌هایش را روی شانه‌های شما قرار دهد و به آرامی به طرف آنها خم شده و با ملایمت به آنها فشار وارد آورد. این کار به شما کمک می‌کند تا اگر در اثر استرس شانه‌های خود را خم کرده‌اید آنها را رها و شل کنید. سپس او می‌تواند بر شانه‌ها تا آرنج‌های شما ضربه‌هایی آرام و ریتمیک و با فشار مناسب وارد کند. به او بگویید که آیا ماساژ به شما کمک کرده یا خیر و یا او چگونه می‌تواند بهتر ماساژ بدهد.

او همچنین می‌تواند دست‌هایش را بالای شانه‌های شما قرار داده و با استفاده از انگشت‌های شست خود بر تیغه استخوانی پشت شانه شما در مسیر دایره‌هایی کوچک فشار وارد آورد. اگر او به اندازه کافی محکم فشار نمی‌دهد یا اینکه بیش از حد محکم فشار می‌دهد یا اینکه سرعت ماساژ دادن او خیلی زیاد است به او بگویید. سرعت ماساژ دادن او نباید بیش از حد زیاد باشد زیرا این کار موجب افزایش سرعت تنفس شما می‌شود، در حالی که هدف آن است که سرعت تنفس شما کاهش داده شود!

ماساژ پشت

بسیاری از خانم‌ها انقباض‌ها را در ناحیه کمر خود احساس می‌کنند؛ پس ماساژ پشت می‌تواند بسیار مفید باشد. در ابتدای زایمان همراه شما می‌تواند با کف دست خود یک طرف ستون فقرات شما را از شانه تا کفل مالش دهد یا ضربه‌هایی آرام به این قسمت وارد کند. سپس از دست دیگرش استفاده می‌کند تا طرف دیگر ستون فقرات را ماساژ دهد. بدین ترتیب در حالی که همواره یکی از دست‌های او با بدن شما در تماس است یک حرکت منظم و ریتمیک را ایجاد می‌کند. این ماساژهای آرام که بر ناحیه‌ای نسبتاً بزرگ از بدن شما وارد می‌شود بسیار آرامش‌بخش خواهد بود. به او بگویید که شما را با تمام دست ماساژ دهد نه فقط با قسمت انتهایی کف دست. هنگامی که او تلاش می‌کند تنش‌های اندام‌های پشت شما را بیابد و با ماساژ رفع کند انگشتان او باید با بدن شما در تماس باشند.

در مراحل بعدی زایمان همراه شما می‌تواند از قسمت انتهایی دست خود استفاده کند تا پایه ستون فقرات شما را محکم ماساژ دهد. او باید فشاری نسبتاً زیاد را به این قسمت وارد کند تا اثر انقباض‌های شدید و قوی خنثی گردد. یا اینکه می‌تواند با استفاده از انگشتان خود مسیرهایی دایره‌وار را در گودی کمر شما ماساژ دهد. به او بگویید که کدام حالت بیشتر به شما کمک می‌کند.

ماساژ پا

بسیاری از افرادی که می‌گویند به هیچ وجه دست زدن به پاهایشان را دوست ندارند از یک ماساژ محکم و ریتمیک پا لذت می‌برند. اما این ماساژ باید واقعاً محکم باشد وگرنه شما را غلغلک خواهد داد. اگر در بخش عمده‌ای از زمان زایمان در تخت خود نشسته یا دراز کشیده‌اید، ماساژ پا می‌تواند یک گزینه ایده‌آل باشد. همراه شما می‌تواند از قوزک تا نوک انگشتان را محکم ماساژ دهد یا دایره‌های کوچکی با انگشتانش در کف پاهای شما بکشد. شما ممکن است در زمان زایمان احساس کنید که پاهایتان بسیار سرد شده‌اند؛ در این صورت یک ماساژ پا می‌تواند به گرم شدن آنها کمک کند.

ماساژ دست

اگر از اپیدورال استفاده کرده و در تخت دراز کشیده‌اید ماساژ دادن شانه یا پشت شما دشوار خواهد بود. و اگر به دلیل استفاده از داروی بی‌حسی پاهای خود را حس نمی‌کنید ماساژ دادن پا توسط همراه شما هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. در این شرایط ماساژ دست می‌تواند بسیار آرامش‌بخش باشد. کافی است همراه شما در اتاق زایمان دستهای شما را به نوبت لمس کرده، مالش داده و ضرباتی نرم و آرام به آنها وارد کند: ابتدا پشت دست و سپس کف دست (از مُچ تا نوک انگشتان). او می‌تواند با انگشتان خود دایره‌هایی کوچک در کف دست شما رسم کند و یا هر یک از انگشت‌های شما را به آرامی بکشد تا تنش آنها آرام شده و ریلکس شوند. این روش روشی عاشقانه برای نزدیک‌تر شدن به یکدیگر است و زایمان شما را به تجربه‌ای خاص و استثنایی تبدیل می‌کند.

البته برخی از زنان ممکن است ماساژ را دوست نداشته باشند. اگر همراه شما در اتاق زایمان بسیار مشتاق باشد که شما را ماساژ دهد ممکن است از دیدن اینکه شما ماساژ را دوست ندارید سرخورده شود. با این حال برخی از خانم‌ها هنگامی که انقباض‌های زایمان شروع می‌شود به هیچ وجه نمی‌توانند تحمل کنند که کسی آنها را لمس کند. این انقباض‌ها آنقدر قوی و شدید هستند که هر تحریک اضافه‌ای می‌تواند واقعاً غیر قابل تحمل شود. برخی دیگر از خانم‌ها آنقدر ماساژ را خوب و دلپذیر می‌بینند که از همسر یا همراه‌های خود می‌خواهند که در پایان زایمان تا چند ساعت پشت آنها را بمالند و ماساژ دهند! کسانی که به عنوان همراه در اتاق زایمان حاضر می‌شوند باید از این تفاوت‌ها آگاه بوده و متناسب با وضعیت فرد در حال زایمان واکنش نشان دهند.

اگر در کلاسهای آمادگی برای زایمان شرکت کرده باشید تمام یا قسمتی از موارد فوق را در آنها به شما آموزش می دهند و شما می توانید با همسر یا همراه خود قبل از فرا رسیدن زمان زایمان آنها را تمرین کنید. به این ترتیب شما و درک بیشتری از شرایط استرس و آرامش بدن شما خواهید داشت و مسلما بهتر می توانید به فرآیند زایمان کمک کنید.
بعضی از اقدامات پزشکی و داروهای ضد درد هم ممکن است در مراحل مختلف زایمان مورد استفاده قرار گیرد که بستگی به امکانات بیمارستان یا زایشگاه، تصمیم متخصص زنان و زایمان و متخصص بیهوشی و البته تمایل شما به کاهش درد دارد. بهتر است قبلا با پزشک یا مامای خود در مورد انتخابهای موجود در محل زایمان صحبت کنید. این داروها و روشها عبارتند از:

  • اپیدورال (Epidurals)
  • اپیدورال متحرک (Mobile Epidurals)
  • انتونوکس یا گاز و هوا (Entonox)
  • مپتید (Meptid)
  • پتیدین (Pethidine)
  • بی‌هوشی نخاعی (Spinal)
  • تنز (TENS)

اپیدورال (Epidurals)

اپیدورال چیست؟

این روش، تزریق داروی بی‌حسی به قسمتی از گودی کمر شما، با استفاده از یک سوزن خمیده و توخالی است. سوزن از میان مهره‌های پشت شما می‌گذرد و به فضای بیرونی اطراف نخاع وارد می‌شود. یک لوله نازک و قابل انعطاف از درون سوزن رد می‌شود و سپس سوزن برداشته می‌شود. لوله نازک از قسمت پشت و شانه شما عبور داده شده و ثابت می‌شود. متخصص بیهوشی، یک داروی بی‌حسی موضعی را (مشابه با آنچه در دندان‌پزشکی استفاده می‌شود) وارد لوله می‌کند تا نیمه پایینی بدن را بی‌حس و کرخت نماید. در حالت کلی، پاهای شما نیز بی‌حس می‌شوند. شما دیگر انقباض‌های خود را احساس نخواهید کرد. گاهی اوقات، این لوله به یک پمپ کوچک متصل می شود تا بتوانید مقدار داروی بی‌حسی موضعی که وارد بدنتان می‌شود را کنترل نمایید؛ یا پمپ به گونه‌ای آماده می‌شود که هر چند دقیقه یک‌بار، مقدار کمی از داروی بی‌حسی را به بدن شما وارد کند.

این روش چگونه عمل می‌کند؟

این روش دقیقا مشابه با همان داروی بی‌حسی موضعی عمل می‌کند که دندانپزشک هنگام کشیدن یا کار کردن روی دندان به شما تزریق می‌نماید. داروی بی‌حسی، اعصابی را بی‌حس می‌کند که جریان درد را از رحم و گردن رحم به مغز مخابره می‌کنند.

چه زمانی باید آن را مصرف کنم؟

از لحاظ تئوری، شما در هر مرحله از زایمان که باشید می‌توانید از اپیدورال استفاده نمایید، حتی در مرحله دوم که در حال تلاش برای بیرون راندن نوزاد هستید (هر چند در آن وضعیت معمولا از بیهوشی نخاعی استفاده می‌شود). با این حال، اکثر افراد ترجیح می‌دهند زمانی که گردن رحم به میزان ۵ تا ۶ سانتی‌متر متسع شده است و انقباض‌ها واقعا در حال شدید شدن هستند، از اپیدورال استفاده کنند. اگر گردن رحم به میزان ۸ تا ۹ سانتی‌متر متسع شده باشد، پزشک شما ممکن است بگوید که دیگر برای استفاده از اپیدورال دیر شده و به شما توصیه کند که بدون آن کار را ادامه دهید، زیرا نوزاد به زودی متولد خواهد شد.

مزایای اپیدورال چیست؟

  • درد در بیش از ۹۰% از خانم‌ها به طور کامل از بین می‌رود.
  • شما کاملا به‌هوش باقی می‌مانید.
  • می‌تواند به کنترل فشار خون بالا کمک نماید.
  • می‌تواند کنترل زایمان، و اعتماد به نفس را به شما بازگرداند.
  • داروهای بی‌حسی موضعی امروزه دقیق‌تر از گذشته شده‌اند و شما ممکن است متوجه شوید که پاهایتان کاملا بی‌حس نیستند.

معایب اپیدورال چیست؟

  • ممکن است متوجه شوید تنها یک طرف از پایین‌تنه شما بی‌حس شده است، یا بخش کوچکی از شکم شما بی‌حس نشده است.
  • ممکن است موجب شود که احساس لرز کنید.
  • مجبور خواهید بود در تخت بمانید.
  • بایستی سرُم به بازوی شما وصل باشد. این بدان خاطر است که استفاده از اپیدورال در برخی خانم‌ها موجب می‌شود که فشار خون آنها پایین بیفتد، که شدیدا بر رسیدن جریان اکسیژن به نوزاد تأثیر می‌گذارد. این سرُم در واقع یک اقدام پیشگیرانه و مراقبتی است، که در حالت اورژانسی بتوان حجم خون شما را به سرعت افزایش داد تا فشار خون شما مجددا به حالت طبیعی بازگردد.
  • احتمالا یک سوند به مثانه شما وارد می شود تا ادرار در کیسه مخصوصی جمع آوری شود. استفاده از اپیدورال موجب می‌شود که احساس نکنید چه زمانی لازم است مثانه خود را تخلیه کنید، در نتیجه این کار باید به صورت اتوماتیک برای شما انجام شود.
  • ممکن است احساس کنید که هیچ کنترلی بر روند کار ندارید. سه لوله به بدن شما وارد شده است و اگر اثر داروی بیهوشی در مرحله دوم زایمان هنوز از بین نرفته است باید به شما گفته شود که چه زمانی کودک را به بیرون فشار بدهید. ماما و پزشک شما به طور موثری روند زایمان را کنترل و مدیریت می‌کنند.
  • استفاده از اپیدورال می‌تواند طول مدت زایمان، خصوصا مرحله بیرون راندن نوزاد را افزایش دهد.
  • ضربان قلب کودک شما به طور پیوسته کنترل خواهد شد، که این کار با بستن یک مبدل الکتریکی به شکم شما یا وصل کردن یک نمونه کوچکتر آن به جمجمه نوزاد انجام خواهد شد.
  • احتمال اینکه نیاز به استفاده از فورسپس یا ونتوز پیدا کنید بیشتر می‌شود، زیرا استفاده از اپیدورال غالبا منجر به این می‌شود که نوزاد نتواند در بهترین حالت برای زایمان قرار گیرد.
  • اگر سوزن اپیدورال از محوطه مخصوص تزریق این دارو رد شود، پس از بیرون آوردن لوله، مقداری مایع مغزی- نخاعی از محل ورود لوله به بیرون ترشح خواهد کرد. این مایع، نقش ضربه‌گیر و محافظت کننده را برای مغز دارد و خروج حتی مقدار اندکی از آن نیز می‌تواند منجر به بروز سردرد شدید در شما شود. روش درمان این عارضه معمولا بدین صورت است که مقدار کمی خون از بازوی شما گرفته می‌شود (احتمالا یک روز پس از تولد نوزاد) و به پشت شما تزریق می‌شود تا منفذ ایجاد شده توسط سوزن اپیدورال بسته شود.
  • برخی از خانم‌ها، پس از استفاده از اپیدورال، برای دفع ادرار با مشکل مواجه می‌شوند.
  • شما ممکن است نتوانید از اپیدورال استفاده کنید! برخی از بیمارستان‌ها، اپیدورال را در تمام ساعات شبانه‌روز ارائه نمی‌دهند. در برخی از بیمارستانها هم اصولا از این روش استفاده نمی شود یا با نظر پزشک متخصص بیهوشی و تنها در برخی شرایط مورد استفاده قرار می گیرد.
  • در زایمان خانگی نمی‌توان از اپیدورال استفاده کرد.

چند نکته مفید و مهم:

  • سعی کنید در طول مدتی که متخصص بیهوشی در حال تنظیم و وصل کردن دستگاه اپیدورال است، کاملا بی‌حرکت باشید. در این مدت، به پهلوی خود دراز کشیده‌اید یا اینکه در لبه تخت نشسته و به طرف جلو خم شده‌اید. بر تنفس خود تمرکز کنید. در مرحله دم، هوا را به صورت عمیق از طریق بینی به درون ریه‌ها بفرستید، و بازدم را به آرامی از طریق دهان خارج نمایید. دست همسر یا همراه خود را بگیرید و به چشمان هم خیره شوید.
  • با پزشک یا مامای خود درباره امکان اینکه اپیدورال در مرحله دوم زایمان (که می‌خواهید نوزاد را به دنیا بیاورید) استفاده نشود، صحبت کنید. اگر بتوانید انقباض‌ها را حس کنید می‌توانید نوزاد را به طرز موثرتری به طرف بیرون فشار دهید.

انتونوکس یا گاز و هوا (Entonox)

انتونوکس چیست؟

انتونوکس، که غالبا “گاز و هوا” نامیده می‌شود، یک مخلوط گازی است که از حداکثر ۵۰% اکسیژن و ۵۰% اکسید نیتروژن تشکیل شده است. اکثر زایشگاه‌ها و بیمارستانها “مخلوط گاز و هوا” را از یک منبع تغذیه مرکزی به تمام اتاق‌های زایمان خود پمپ می‌کنند، در نتیجه هرگاه مورد نیاز باشد در دسترس است. این گاز بی‌رنگ و بی‌بو است.

چه زمانی باید آن را مصرف کنم؟

شما می‌توانید “گاز و هوا” را در هر مرحله‌ای از زایمان که مایل باشید، استفاده کنید. کافی است لوله هوا را بین لبها یا دندان‌های خود قرار داده و عمیق و منظم نفس بکشید. بدین صورت یک دریچه دوطرفه فعال می‌شود که انتونوکس را برای تنفس شما رها می‌کند و دی‌اکسید کربنی که از ریه شما خارج می‌شود را جمع و منتقل می‌کند. به تنفس عمیق ادامه دهید تا اینکه احساس سرگیجه خفیف به شما دست بدهد. سپس دست شما شل شده و لوله “گاز و هوا” را رها می‌کند که در نتیجه انتونوکس دیگر به ریه شما وارد نمی‌شود. ظرف چند ثانیه، شما مجددا به حالت طبیعی باز می‌گردید.

مزایای انتونوکس چیست؟

  • استفاده از آن ساده است.
  • تحت کنترل شماست.
  • اثر آن به مدت طولانی در بدن شما باقی نمی‌‌ماند.
  • می‌تواند درد و ناراحتی انقباض‌ها را کاهش دهد.
  • اکسیژن دارد که برای کودک شما خوب است.
  • اگر بخواهید از روش “زایمان در آب” استفاده کنید می‌توانید در حوضچه مخصوص زایمان نیز از “گاز و هوا” استفاده نمایید.

معایب انتونوکس چیست؟

  • یک مسکن متوسط است.
  • ممکن است موجب شود احساس تهوع کنید.
  • موجب خشکی دهان شما می‌شود.

چند نکته مفید و مهم:

  • به محض احساس شروع یک انقباض، انتونوکس را مصرف کنید. حداقل ۲۰ ثانیه طول می‌کشد تا این گاز به قدر کافی در جریان خون شما وارد شود که درد را تا حدی تخفیف دهد و ۴۰ تا ۴۵ ثانیه طول می‌کشد تا حداکثر اثر خود را بگذارد. اگر آنقدر صبر کنید که انقباض واقعا آزاردهنده شود و سپس انتونوکس را به ریه وارد کنید، اثر آن در بین دو انقباض ظاهر خواهد شد که دیگر نقشی در کاهش درد شما نخواهد داشت!
  • اگر “گاز و هوا” از طریق یک ماسک پلاستیکی به شما داده شده و پلاستیک آن شما را آزار می‌دهد، می توانید درخواست کنید که یک لوله دهانی به شما بدهند. تعویض ماسک با لوله دهانی آسان است.
  • بین انقباض‌ها، مقدار کافی آب مزمزه کنید تا دهان شما را مرطوب نگه دارد.
  • هنگامی که در مرحله دوم حاملگی، نوزاد را به بیرون از رحم هُل می‌دهید، خانم‌ها معمولا احساس می‌کنند که اگر بدون استفاده از “انتونوکس” بر کار خود تمرکز کنند راحت‌تر هستند؛ اما برخی از خانم‌ها ترجیح می‌دهند کمی “گاز و هوا” در ابتدای هر انقباض مصرف کنند، سپس لوله دهانی را کنار بگذارند و به نوزاد فشار بیاورند!
  • اگر انتونوکس نمی‌تواند به اندازه کافی به شما کمک کند که درد انقباض‌ها را تحمل کنید، ناراحت نشوید. یک روش دیگر را امتحان کنید. استفاده از “گاز و هوا” مانع استفاده از مسکن‌های دیگر نمی‌شود.

مپتید یا مپتازینول ( Meptid )

مپتید چیست؟

مپتید، برعکس پتیدین، یک داروی مخدر یا آنچه که ممکن است موجب اعتیاد شود، نیست. این دارو یک مسکن معمولی و از بین برنده درد است.

چه زمانی باید آن را مصرف کنم؟

در مرحله اول زایمان، هنگامی که به کمک بیشتری برای کنار آمدن و تحمل انقباض‌های شدید نیاز دارید.

مزایای مپتید چیست؟

  • مزایای پتیدین را به همراه دارد.
  • به اندازه پتیدین بر تنفس کودک اثر نمی‌گذارد.
  • در هر قسمتی از مرحله اول زایمان می‌تواند مصرف شود.

معایب مپتید چیست؟

  • احتمال زیادی دارد که موجب شود احساس تهوع کنید.
  • ممکن است موجب شود احساس سرگیجه کنید.
  • در همه بیمارستان‌ها موجود نیست.

چند نکته مفید و مهم:

  • پیش از اینکه تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید از این دارو استفاده کنید یا خیر، بررسی کنید که آیا در بیمارستان مورد نظر شما موجود هست یا نه!
  • به خاطر داشته باشید که ۱۵ دقیقه طول می‌کشد تا تأثیر دارو ظاهر شود. پس تا زمانی که دارو اثر کند، از تکنیک‌های تنفسی استفاده کنید.

پتیدین (Pethidine)

پتیدین چیست؟

پتیدین یک مسکن قوی و ضداسپاسم است و دارویی است که به شما کمک می‌کند تا درد را کمتر احساس کنید و آرام شوید. این دارو مشابه با مورفین و به عبارتی یک نوع مورفین مصنوعی است.

پزشک یا مامای شما می‌تواند تزریق پتیدین را برای تسکین درد تجویز و نظارت کند. پتیدین غالبا همراه با یک داروی دیگر برای کنترل تهوع (داروی ضدتهوع) مصرف می‌شود، زیرا پتیدین غالبا موجب ایجاد تهوع می‌گردد. می‌توان این دارو را از طریق وریدی نیز تزریق نمود. یک لوله نازک به درون یک رگ در بازوی شما وارد شده و سر دیگر لوله به یک پمپ متصل می‌شود. شما می‌توانید با کنترل پمپ، مقادیر کمی از پتیدین را به بدن خود وارد کنید. به این روش، “بی‌حسی کنترل‌شده توسط بیمار” گفته می‌شود. متاسفانه این امکان در بسیاری از بیمارستان‌ها وجود ندارد.

چه زمانی باید آن را مصرف کنم؟

در مرحله اول زایمان، هنگامی که گردن رحم شما از حالت کاملا بسته تا اندازه ۱۰ سانتی‌متر متسع می‌شود؛ یعنی پیش از آنکه فشار وارد کردن به نوزاد را آغاز نمایید. اگر به نظر ماما یا پزشکتان، شما به مرحله تولد نوزاد بسیار نزدیک باشید، نمی‌توانید از پتیدین استفاده کنید، زیرا تأثیری بسیار منفی بر کودک شما خواهد گذاشت.

مزایای پتیدین چیست؟

  • به شما کمک می‌کند تا آرامش داشته باشید.
  • می‌تواند در زایمان خانگی نیز مورد استفاده قرار گیرد، هرچند برخی از ماماها ممکن است چندان راغب به استفاده از آن نباشند.

معایب پتیدین چیست؟

  • ممکن است حالت خواب‌آلودگی و کرختی شدید در شما ایجاد کند؛ برخی از خانم‌هایی که از این دارو استفاده می‌کنند، حتی متوجه نمی‌شوند که نوزادشان به دنیا آمده است!
  • ممکن است موجب حالت تهوع یا استفراغ در شما شود، حتی اگر از داروی ضدتهوع هم استفاده کرده باشید.
  • ممکن است موجب احساس سرگیجه شود.
  • ممکن است در ابتدای انقباض‌ها در حالت خواب‌آلودگی باشید، اما وقتی انقباض‌ها به اوج خود می‌رسند ناگهان از خواب بپرید و به هوش بیایید.
  • ممکن است سرعت زایمان را کاهش دهد.
  • این دارو از جفت عبور می‌کند و می‌تواند بر تنفس کودک شما تأثیر بگذارد.
  • نوزاد شما ممکن است به محض تولد به تزریق یک داروی دیگر (مانند نارکان) نیاز داشته باشد تا تأثیرات پتیدین بر بدن او خنثی شود.
  • نوزاد شما ممکن است برای چند روز بسیار خواب‌آلوده بوده و تمایلی به شیر خوردن نداشته باشد.
  • اگر در زایمان خود از پتیدین استفاده کنید، این احتمال وجود دارد که در شیردهی به کودک خود موفق نباشید.
  • برخی شواهد جدید احتمال می‌دهند کودکانی که مادران آنها در زمان زایمان از پتیدین استفاده کرده‌اند، در آینده احتمال بیشتری دارد که دچار اعتیاد به مواد مخدر شوند.

چند نکته مفید و مهم:

  • همواره پیش از استفاده از پتیدین درخواست کنید که واژن شما معاینه شود تا مشخص گردد که گردن رحم چقدر متسع شده است. اگر بیش از مقداری که فکر می‌کرده‌اید به زایمان کودک نزدیک شده‌اید، ممکن است تصمیم بگیرید که دیگر از پتیدین استفاده نکنید.
  • اگر می‌دانید که تأثیر دارو بر شما شدید خواهد بود، درخواست کنید که مقدار کمی از پتیدین به شما داده شود. این دارو را می‌توان در مقادیر مختلف بر حسب میلی‌گرم مصرف کرد. بنابراین اگر جثه شما کوچک است، یا اگر از آن دسته افراد هستید که با مصرف یک آسپیرین هم احساس سرگیجه می‌کنند، ممکن است مقدار کمی از آن هم برایتان کافی باشد.
  • به خاطر داشته باشید که حدودا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد تا دارو اثر کند. پس تا زمانی که دارو بر بدن شما اثر بگذارد، از تکنیک‌های تنفسی استفاده نمایید.
  • پس از تولد نوزاد، در مورد خود (و نوزادتان) صبور باشید. چهار تا پنج روز طول خواهد کشید تا تمام پتیدین از بدن نوزاد خارج شود. اگر به نوزاد زمان بدهید، او هم شیر خوردن از سینه شما را آغاز خواهد کرد! از مامای خود بخواهید که به شما کمک کند.

بیهوشی نخاعی یا بیهوشی موضعی (Spinal)

بیهوشی نخاعی چیست؟

این روش، تزریق داروی بیهوشی موضعی به قسمتی از گودی کمر شما، با استفاده از یک سوزن بسیار ظریف است.

این روش چگونه عمل می‌کند؟

بیهوشی موضعی، اعصابی را که به رحم و گردن رحم شما وارد می‌شوند بی‌حس می‌کند، در نتیجه شما دیگر انقباض‌های رحم را حس نخواهید کرد.

چه زمانی از آن استفاده می شود؟

این روش معمولا در مرحله فشار وارد آوردن به نوزاد (مرحله دوم زایمان) استفاده می‌شود؛ اگر قرار است از زایمان با فورسپس یا ونتوز استفاده شود، این روش می‌تواند به سرعت درد را تسکین دهد و لازم نیست تا این لحظه از اپیدورال استفاده کرده باشید. این روش گاهی اوقات به همراه اپیدورال در مرحله اول زایمان برای تسکین درد مورد استفاده قرار می‌گیرد: این تکنیک، سریع‌تر می‌تواند درد را به طرز موثری تسکین بخشد، و خانم‌ها این روش را بیشتر از استفاده از اپیدورال به تنهایی ترجیح می‌دهند.

مزایای بیهوشی نخاعی چیست؟

  • تسکین درد به صورت بسیار موثر و سریع
  • یک‌بار تزریق می‌شود، و برعکس روش اپیدورال، نیازی نیست که یک لوله در پشت شما باقی بماند.

معایب بیهوشی نخاعی چیست؟

  • قابلیت تحرک شما را محدود می‌کند، زیرا پاهایتان حس نخواهند داشت.
  • مدت اثر آن کوتاه است (حدود ۲ ساعت).
  • بیش از یک‌بار نمی‌توان از آن استفاده کرد (بر خلاف اپیدورال، نمی‌توان آن را به آرامی تزریق کرد).
  • ممکن است احساس لرزه شدید داشته باشید.
  • ممکن است سردرد پیدا کنید، هرچند استفاده از سوزن‌های مدرن و ظریف‌تر، احتمال بروز این عارضه را کاهش می‌دهد.
  • ممکن است احساس خارش یا تهوع به شما دست بدهد، و ممکن است در دفع ادرار با مشکل مواجه شوید.

چند نکته مفید و مهم:

هنگام تزریق، تا جایی که می‌توانید ساکن و بی‌حرکت بمانید. بر تنفس عمیق و یکنواخت تمرکز کنید. بازدم خود را به آرامی بیرون بدهید و شانه‌هایتان را شل و آرام نگه دارید. به همسر یا همراه خود نگاه کرده و چشم در چشم هم بدوزید.

” تنز” (TENS)

تنز چیست؟

“تنز” مخفف انگلیسی عبارت تحریک وراپوستی الکتریکی اعصاب یا Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation است. یک دستگاه تنز شامل یک جعبه کوچک (تقریبا به اندازه یک نوار کاست) و یک گیره پشت آن است تا بتوانید آن را به کمر لباس خواب خود (یا هر لباسی که در هنگام زایمان می‌پوشید) متصل کنید. این دستگاه، پالس‌های کوچک الکتریکی آزاد می‌کند. چهار رشته سیم از دستگاه خارج می‌شوند که هر کدام به یک بالشتک چسبنده وصل می‌شوند. شما این بالشتک‌های کوچک را به پشت خود وصل خواهید کرد؛ می‌توانید از ماما یا همراه خود بخواهید که این کار را برای شما بکند. اگر همراه شما در اتاق زایمان به شما کمک می‌کند، باید دستورالعمل استفاده از این دستگاه را (که هنگام خرید آن دریافت کرده‌اید) رعایت کند.

دو تا از این بالشتک‌ها در دو طرف نخاع در تقریبا محل بند سوتین شما قرار داده می‌شوند. دو تای دیگر به موازات دوتای بالایی اما پایین‌تر در تقریبا نزدیکی گودی کمر شما قرار می‌گیرند. این بالشتک‌ها آغشته به ژل هستند تا به پالس‌های الکتریکی کمک کنند که به سادگی از پوست شما بگذرند. این دستگاه دکمه‌هایی دارد که به شما اجازه می‌دهد تا تناوب و شدت پالس‌ها را کنترل نمایید. همچنین یک دکمه کمکی هم دارد که می‌توانید در دست خود نگه داشته و زمانی که می‌خواهید دستگاه حداکثر توان را آزاد کند تا یک انقباض شدید را تحمل نمایید، آن را فشار دهید.

دستگاه تنز چگونه کار می‌کند؟

پالس‌های الکتریکی این دستگاه جلوی رسیدن سیگنال‌های رحم و گردن رحم به مغز را می‌گیرند، همچنین بدن شما را تحریک می‌کنند تا ماده مسکن طبیعی بدن که اندورفین (Endorphin) نامیده می‌شود را آزاد نماید.

چه وقت باید تنز را مورد استفاده قرار دهم؟

تنز در صورتی بهترین عملکرد را از خود نشان می‌دهد که دقیقا از ابتدای شروع زایمان آن را به کار بگیرید، زیرا تقریبا یک ساعت طول می‌کشد تا بدن با آزاد کردن اندورفین به این پالس‌های الکتریکی پاسخ دهد. بیمارستان‌های معدودی حتی در کشورهای پیشرفته، این دستگاه را در اختیار شما قرار می‌دهند.

مزایای دستگاه تنز چیست؟

  • قابل حمل و غیر تهاجمی است و کاملا تحت کنترل شما قرار دارد.
  • استفاده از آن آسان است.
  • جلوی تحرک شما را نمی‌گیرد.
  • هر چقدر وقت می‌خواهید از آن استفاده کرده و سپس خاموشش کنید؛ این دستگاه، اثر جانبی ندارد.
  • باور متخصصین بر این است که این دستگاه، تأثیری بر نوزاد ندارد.
  • می‌توان از آن در زایمان خانگی نیز استفاده کرد.

معایب دستگاه تنز چیست؟

  • تنها در مرحله اول زایمان می‌تواند به شما کمک کند و هنگامی که انقباض‌ها واقعا شدید شوند این دستگاه نه تنها سودی نخواهد داشت بلکه شاید آزاردهنده نیز باشد.
  • ممکن است با عملکرد دستگاه نظارت الکترونیکی بر ضربان قلب کودک تداخل داشته باشد و مجبور شوید از استفاده از آن صرف‌نظر کنید، اگر چه متخصصین احتمال تداخل دستگاه تنز با دستگاه نظارت بر ضربان قلب جنین را کم توصیف کرده اند. خاموش کردن دستگاه تنز موجب می‌شود که ترشح اندورفین نیز متوقف گردد.
  • اگر بخواهید زایمان در آب داشته باشید، می‌توانید این دستگاه را پیش از ورود به استخر مورد استفاده قرار دهید، اما استفاده از آن در درون استخر امکان‌پذیر نیست.
  • استفاده از این دستگاه، ماساژ دادن پشت شما را (که یک راه بسیار عالی برای تسکین درد می‌باشد) برای همراهتان دشوار می‌کند.

چند نکته مفید و مهم:

  • انواع بسیار بسیار مختلفی از دستگاه تنز وجود دارند که می‌توانید کرایه کرده یا بخرید. از دوستان، ماما یا یک فیزیوتراپیست زایمانی پرس‌وجو کنید تا به شما کمک کنند یک نمونه را انتخاب نمایید.
  • در آغاز کار، کنترل‌ها را در پایین‌ترین حد خود قرار دهید و سپس به تدریج و همزمان با شدیدتر و قوی‌تر شدن انقباض‌ها، شدت پالس‌ها را افزایش دهید.
  • بالشتک‌ها را هر سه ساعت یکبار برداشته و پیش از قرار دادن مجدد روی پوست، آنها را به ژل آغشته نمایید. این کار موجب می‌شود که تماس بالشتک‌ها با پشت شما در سطح واقعا خوبی باقی بماند.
  • به حرکت ادامه دهید. حرکت کردن در طول زایمان به خانم‌ها کمک می‌کند تا احساس کنند کنترل بیشتری بر وضعیت خود دارند، و در نتیجه تأثیر این دستگاه را افزایش می‌دهد.
  • اگر فکر می‌کنید این دستگاه به شما کمکی نمی‌کند، آن را خاموش کنید و لازم نیست به هیچ وجه احساس بدی داشته باشید. با این کار، هیچ چیزی را از دست نداده‌اید (البته به جز هزینه خرید یا کرایه دستگاه را!) همه گزینه‌های دیگر تسکین درد، هم از نوع دارویی و هم از نوع غیردارویی، هنوز هم قابل استفاده هستند.

Permanent link to this article: http://glo.ir/%d8%ad%db%8c%d9%86-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c/%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%87%d8%a7%d9%8a-%d9%83%d8%a7%d9%87%d8%b4-%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d8%b2%d8%a7%d9%8a%d9%85%d8%a7%d9%86/%d8%aa%d8%ae%d9%81%d9%8a%d9%81-%d9%88-%d8%aa%d8%b3%d9%83%d9%8a%d9%86-%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d8%b2%d8%a7%d9%8a%d9%85%d8%a7%d9%86/