Print this برگه

آمادگی و اقدام برای بارداری

آیا می توان جنسیت کودک را انتخاب کرد؟

داشتن ارادی یک پسر یا یک دختر یکی از رویاهای قدیمی انسانهاست. مانند پیش بینی جنسیت کودک، در این مورد نیز توصیه ها و معجونهای موثر یا مضحکی وجود داشته است.
بطور کلی می توان روشهای مختلفی را که امروزه برای انتخاب جنسیت جنین قبل از لقاح مورد استفاده قرار می گیرد به دو روش کلی آزمایشگاهی و غیر آزمایشگاهی تقسیم کرد.
به نظر می رسد که اختلافاتی بین اسپرماتوزوئیدهای X و Y وجود دارد بطوری که اسپرماتوزوئیدهای Y کوچکتر، سریعتر، ولی کم دوامتر هستند. بنابراین می توان تصور کرد که هر عاملی که باعث جلوگیری از اختلاط یک اسپرماتوزوئید و تخمک باشد، در یک اسپرم می تواند باعث شود که مثلاً اسپرماتوزوئید X بر اسپرماتوزوئیدY غالب گردد و کودک دختر شود و همچنین برعکس. از این رو روش زمانبندی آمیزش در سیکل های قاعدگی و نیز تغییرات اسیدیته محیط واژن و رحم اهمیت می یابد.
از سوی دیگر تغییرات نمکهای معدنی در بدن و روشهای تغذیه ای نیز می تواند با تاثیر بر بار یونی تخمک و اسپرم، قابلیت امتزاج را به نفع دختر یا پسر شدن جنین تغییر دهد.
طی چند سال اخیر تحقیقات زیادی در تمام دنیا در زمینه انتخاب جنسیت پیش از لقاح انجام گرفته است که البته هدف آنها راضی نمودن والدینی که می خواهند دختر یا پسر داشته باشند نیست، بلکه کمک به خانواده هایی است که دچار بیماریهای ارثی مربوط به جنسیت هستند. زیرا برخی از این بیماریها فقط پسرها یا دخترها را مبتلا می سازند. روشهای مختلف آزمایشگاهی در این مورد پیشنهاد می شود که نتایج مختلفی به دست می دهند؛ ولی هنوز درصد موفقیت آنها به ۱۰۰ درصد نرسیده است. این روش ها در مرحله اول نیاز به جمع آوری اسپرماتوزوئیدها پس از انزال دارند و در مرحله بعد آنها را برای ایجاد توانایی باروری مصنوعی در مجرای تناسلی زن قرار می دهند.

قبل از اقدام به باردار شدن باید چه کنیم؟

من و همسرم مدتی است که تصمیم گرفتیم تا بچه دار شویم. قبل از اینکه اقدامات جدی را در این زمینه شروع کنیم، چه کارهایی را باید انجام دهیم؟

مهمترین اقدام بررسی سلامت جسمانی شما است. برای یک بررسی کامل پزشکی برنامه ریزی کنید و برنامه بارداری خود را با پزشکتان در میان بگذارید. با این شرایط مطمئن خواهید بود که زمانی که باردار شوید، در بهترین وضعیت ممکن سلامت فردی قرار دارید. بهتر است قبل از اقدام به بارداری به پزشک متخصص زنان و زایمان و دندانپزشک مراجعه کنید و همینطور اگر بیماری دیگری دارید که تحت نظر یک پزشک (مثلا متخصص داخلی) هستید، برنامه بارداری خود را با او هم درمیان بگذارید.
ممکن است دچار نوعی اختلال پزشکی باشید که پیش از بارداری نیاز به بررسی داشته باشد. اگر پیش از تلاش برای بارداری به وضعیت بیماری خود رسیدگی نکنید، ممکن است بر توانایی باروری شما تاثیر گذار باشد. ممکن است تغییر داروهایی که مصرف می کنید و یا نوع روش زندگی، ضرورت داشته باشد. اگر دچار بیماریهای مزمن دیگر مانند کم خونی و یا سقط های خود به خودی مکرر هستید، ممکن است پزشک شما درخواست انجام آزمایش های ویژه ای کند.
انجام یک معاینه جسمانی عمومی پیش از بارداری توسط متخصص زایمان می تواند شما را مطمئن کند که در طول دوران بارداری با مشکلات پزشکی جدیدی روبرو نمی شوید. این معاینه جسمانی باید شامل آزمایش دهانه رحم پاپ اسمیر و معاینه سینه ها نیز باشد. تستهای آزمایشگاهی هم بهتر است که پیش از بارداری باید انجام شوند و پزشک شما آنها را برایتان درخواست خواهد کرد. سابقه پزشکی و مشکلاتی را که در بارداری های قبلی داشته اید (مانند حاملگی خارج رحمی، سقط خود به خود، عمل های سزارین قبلی و یا سایر عوارض بارداری) با وی مرور کنید. از پزشک خود بپرسید که برای کاهش و یا از بین بردن احتمال بروز همان مشکلات در بارداری آینده، چه باید بکنید. این ملاقات همچنین فرصت خوبی است برای بحث در مورد قرار گرفتن در معرض بیماریهای مقاربتی و مشکلات ناشی از آنها. در مورد جراحی های اساسی قبلی و یا عمل های جراحی زنانه ای که انجام داده اید، با پزشک خود صحبت کنید. اگر تحت درمان بیماری خاصی قرار دارید، پزشک خود را آگاه سازید.

غیر از اقدامات پزشکی و بررسی سلامت جسمانی کارهای دیگری هم وجود دارد که باید انجام دهیم؟

بله. بهتر است آمادگی روانی خودتان و همسرتان را در نگهداری و پرورش یک نوزاد در نظر بگیرید. شاید بهتر یاشد در این مورد با هم صحبت کنید و با نقطه نظرات یکدیگر آشنا شوید. می توانید مقاله نی نی سایت را با عنوان ” آیا برای بچه دار شدن آماده هستید؟
بعلاوه توانایی مالی نیز مساله ای است که نباید نادیده گرفته شود. وضعیت بیمه تان را چک کنید. بسیاری از بیمه های تکمیلی بعد از شروع بارداری مخارج زایمان شما را تقبل نخواهند کرد. اگر شاغل هستید، ممکن است بعد از زایمان مجبور شوید مدتی از کار کناره گیری کنید. بهتر است در مورد شرایط زندگی تان در دوران بارداری و پس از تولد کودک با هم به توافق برسید.

چه آزمایشاتی را لازم است قبل از باردار شدن انجام دهم؟

اگر مراجعه پزشکی قبل از بارداری داشته باشید معمولا آزمایشات لازم برای شما درخواست خواهد شد.
در صورتی که بیماری بخصوصی مانند دیابت، مشکلات تیروئید یا سایر بیماریهایی که بر باروری و سلامت شما و جنین در طول بارداری تاثیر می گذارند، مبتلا باشید باید تحت نظر پزشک معالجتان آزمایشهای لازم را انجام دهید و در طول بارداری هم تحت نظر ایشان باشید.
در مراجعه به پزشک متخصص زنان و زایمان هم معمولا بر اساس بیماری های فعلی و سابقه خانوادگی شما، آزمایش های مختلفی درخواست می شود که عمده آنها عبارتند از:
• تست دهانه رحم (پاپ اسمیر)
• آزمایش خون از نظر وجود کم خونی و بررسی سلولهای خونی
• تعیین گروه خون و عامل Rh
• بررسی قند خون یا تست تحمل گلوکز (بخصوص اگر سابقه دیابت یا دیابت حاملگی داشته باشید)
• بررسی وضعیت ایمنی در برابر سرخجه و توکسوپلاسموز
• آزمایش های لازم جهت بررسی وجود بیماریها مقاربتی و HIV ( اگر با عوامل خطر ایجاد عفونت در تماس بوده اید)
• هپاتیت ( اگر با عوامل خطر ایجاد عفونت تماس داشته اید)

اگر در مدتی که برای بارداری اقدام می کنم نیاز به عکسبرداری داشته باشم، چه باید بکنم؟

اگر در حال تلاش برای بارداری هستید، پیش از انجام هر گونه بررسی تشخیصی با اشعه – شامل کارهای دندان پزشکی- آزمایش بارداری انجام دهید. آزمایش هایی که همراه با اشعه تابی هستند عبارتند از : عکس های رادیولوژی، سی تی اسکن و ام.آر.آی (MRI). پیش از انجام این نوع بررسی های تشخیصی از روش بارداری مطمئن استفاده کنید و یقین پیدا کنید که باردار نیستید. اگر این نوع بررسی را دقیقاً پس از پایان عادت ماهانه انجام دهید می توانید مطمئن باشید که باردار نیستید. اما اگر در نیمه دوم سیکل قاعدگی مجبور به انجام این اقدامات شدید، بهتر است به تکنسین رادیولوژی گوشزد کنید که ممکن است باردار باشید.
اگر باید به صورت مکرر تحت این گونه بررسی ها همراه با اشعه تابی قرار گیرید، روش ضد بارداری خود را ادامه دهید.

من بچه دوست دارم، اما شوهرم راضی نمیشه. چی کار کنم بچه دار شم ؟

من یک سال و نیمه که ازدواج کردم و بچه خیلی دوست دارم و شوهرم هم خیلی دوست دارد ولی الکی میگه من بچه نمی خوام دلیل که میپرسم می گه همین طوری حالا من چی کار کنم که بچه دار بشم و یا شوهرم راضی بشه؟

مسلما شما به تنهایی نمی توانید بچه دار شوید. بعلاوه اگر امروز در این مورد توافق نظر نداشته باشید، پس از تولد کودکتان ممکن است با مشکلات زیادی روبرو شوید. با هم بیشتر وقت بگذرانید و سعی کنید در این رابطه بطور جدی با هم صحبت کنید. بچه دار شدن مانند هر کار بزرگ دیگری در زندگی نیاز به برنامه ریزی و حمایت دارد.

آیا ممکن است پارگی کیسه آب و زایمان زودرس در بارداری بعدی هم تکرار شود؟

من در ماه اول که برای بارداری اقدام کردم جواب گرفتم . در ۱۳ هفتگی به دلیل پیاده روی تند که داشتم دچار خونریزی شدم ولی سونوگرافی گفت که از نظر حاملگی هیچ مشکلی نداری و دکتر به من گفت که انقباضات رحمی پیدا کردی! خونریزی قطع شد اما وقتی که سن حاملگی من ۲۳ هفته بود نیمه شب حرکت شدید آب را بر روی پاهایم احساس کردم و در عرض ۵ دقیقه تمام مایع آمنیوتیک بیرون آمد. با وجود اینکه جنین سالم و زنده بود دکتر از من خواست که زایمان طبیعی داشته باشم و بعد از زایمان هم کوراژ و کورتاژ انجام شد .
حالا که سه ماه از این موضوع گذشته و من تصمیم به بارداری مجدد گرفتم استرس از اینکه در بارداری بعدی این اتفاق تکرار شود صبر و قرار را از من گرفته !! آیا نیاز به آزمایش خاصی برای اینکه احتمال وقوع مجدد آنرا کاهش بدهم دارم؟

علت زایمان زودرس شما پارگی کیسه آب بوده که در همان موقع قابل بررسی بود. شاید ابتلا به عفونت یا عوامل دیگر در وقوع پارگی زودرس کیسه آب موثر بوده باشند. به هر حال اکنون و قبل از بارداری نمی توانید احتمال وقوع مجدد یا علت آنرا پیش بینی کنید.
قدر مسلم اینکه باید بدانید در صورت بارداری مجدد، شما یک حامله پرخطر محسوب می شوید و پس از حاملگی باید مرتب و به مراتب بیش تر از یک بارداری عادی تحت نظر و بررسی پزشک باشد. قطعاً توصیه های ایشان نیز موثر خواهد بود و بارداری این دفعه بدون مشکل خاتمه می یابد.

من تصمیم به باردار شدن دارم. چه زمانی باید مصرف قرصهای ضد بارداری را قطع کنم؟

بستگی به این دارد که بدنتان چقدر زمان لازم دارد تا به وضعیت عادی بر گردد. از آنجائیکه قرص ها بجز اثری که بر سیکل ماهیانه دارند موجب تغییراتی در دیواره رحم هم می شوند، بسیاری از پزشکان توصیه می کنند دو تا سه ماه پیش از اقدام برای حاملگی مصرف آنها قطع شود. به دلیل همین تغییرات دیواره رحم در طول مصرف قرص است که در خانمهایی که بلافاصله بعد از قطع قرص باردار می شوند احتمال سقط جنین بالاست. گروهی دیگر از متخصصین فاصله زمانی یک تا دو ماه را پیشنهاد می کنند. به محض اینکه پریودهای عادی شروع شدند می توان برای باردار شدن اقدام کرد زیرا رحم آماده پذیرش جنین است.
قبلا تصور می شد در خانم هایی که قرص هایی مصرف می کنند که مقدار هورمونش زیاد است و به محض قطع قرص حامله می شوند، احتمال اختلالات جنین بالاست اما امروزه ثابت شده که اینطور نیست.

آیا مصرف برخی از داروها بر باروری و احتمال باردار شدن تاثیر دارد؟

به طور کلی داروهایی که مانع باروری می شوند معمولا داروهایی هستند که به راحتی هم در دسترس همه نیستند و باید با نسخه پزشک از داروخانه تهیه شوند. چنانچه به دلیل بیماری، مدت زمان طولانی است که تحت درمان هستید، بهتر است پزشکتان را از اینکه قصد باردار شدن دارید مطلع کنید تا در صورت لزوم آنها تغییر دهد.
-داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی که برای درمان التهاب مفاصل یا روماتیسم مفصل استفاده می شوند معمولا تخمک گذاری را مختل می کنند. یکی از این داروها ایبوپروفن است. توجه داشته باشید که اگر این دارو را گهگاه استفاده می کنید خطری برای باردار شدن شما وجود نخواهد داشت و جای نگرانی نیست.
-داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی و استروئیدها (مثل کورتیزون و پردنیزون) که در بیماریهایی مثل آسم و لوپوس استفاده می شوند، ممکن است موجب بی نظمی در سیکل های قاعدگی و در نتیجه عدم باروری شوند. اما این اتفاق زمانی رخ می دهد که با دوزهای بالا و به مدت طولانی مصرف شوند.
-بعضی از داروهای ضد فشار خون ممکن است موجب بالا رفتن سطح پرولاکتین خون و اختلال در تخمک گذاری شوند.
-به طور کلی هر داروئی که سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار می دهد (مثل داروهایی که برای درمان صرع استفاده می شوند) با تغییراتی که در سطح هورمون پرولاکتین ایجاد می کنند موجب مختل شدن تخمک گذاری می شوند.
-بعضی از داروها هم تغییری در تخمک گذاری یا باروری ایجاد نمی کنند مانند مهار کننده های انتخابی باز جذب سروتونین( مثل فلوکستین یا Prozac)
-داروهایی که در بیماریهای تیروئید استفاده می شوند، چنانچه با دوز خیلی بالا یا خیلی پایین مصرف شوند، می توانند باروری را تحت تاثیر قرار دهند. مصرف داروهای ضد افسردگی و داروهایی که برای درمان آسم مورد استفاده قرار می گیرند، می توانند در سیر تخمک گذاری اختلال ایجاد کنند اما این به آن معنی نیست که حتما این اتفاق می افتد.
-توصیه می شود چنانچه قصد باردار شدن دارید از مصرف کرم ها یا ژل های پوستی حاوی استروژن یا پروژسترون پوستی اجتناب کنید، هر چند میزان جذب پوستی این داروها کم است.
-دوز بالای استروئیدها یا مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک در آقایان هم می تواند موجب کاهش تعداد و کیفیت اسپرم ها شود. سولفاسالازین (که برای درمان التهاب روده بزرگ استفاده می شود) و سایمتیدین نیز همین اثر را دارند. با سه ماه قطع این داروها می توان از اثرات مضر آنها پیش گیری کرد. بتا بلاکرها (مثل پروپرانولول) که برای درمان افزایش فشار خون مصرف می شوند و داروهای روان گردان، باعث نا توانی جنسی در مردان می شوند. بجز اینها ،در سایر موارد کمتر داروئی است که باروری مردان را تحت تاثیر قرار دهد.
نکته مهم اینکه ،چنانچه تحت درمان با هر یک از این داروها هستید، بعد از تصمیم به باردار شدن به طور خودسرانه و ناگهانی آنها را قطع نکنید. در بسیاری از موارد لازم است سطح خونی این داروها به تدریج و تحت نظارت پزشک پایین آورده شود.

کدام بیماریهای مزمن اگر در مادر وجود داشته باشند شانس باروری را کاهش می دهند؟

بیماریهای مزمن به بدن مادر استرس وارد می کنند و می توانند هم مانع از باردار شدن شوند و هم ادامه حاملگی را مختل کنند. بیماریهای تیروئید می توانند تخمک گذاری را متوقف کنند. بیماریهای مزمن کبد و کلیه هم ممکن است منجر به نازایی شوند، زیرا ترشح هورمونهای لازم برای آزاد سازی تخمک را مختل می کنند. در خانم هایی که مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید آتی بادی هستند، به دلیل اینکه احتمال تشکیل لخته در خونشان بالاست، سقط جنین بیشتر دیده می شود. داروها هم می توانند مشکلاتی ایجاد کنند. مثلا مصرف آنتی هیستامین ها ممکن است باعث شود تعداد اسپرم ها کاهش پیدا کند یا داروهایی که برای درمان روماتیسم استفاده می شوند می توانند باروری را کم کنند.
بنابراین، اگر به دلیل بیماری تحت درمان هستید، بهتر است پیش از اقدام برای فرزند دار شدن با پزشکتان مشورت کنید تا در صورت لزوم داروهایتان را قطع یا عوض کند. اگر مبتلا به سرطان هستید، قبل از شروع درمان، پزشکتان را از اینکه قصد باردار شدن در آینده دارید آگاه کنید تا درمانهای مناسب را برایتان شروع کنند تا شانس بارداری شما تا حد امکان حفظ شود. در بعضی شرایط مثل ابتلا به ایدز، هاتیت B و اختلالات خونی مثل بیماری سیکل سل (کم خونی داسی شکل)، نیاز به مراقبت بیشتری در طول بارداری خواهید داشت.

چه مدت بعد از سزارین می توان دوباره حامله شد؟

قبلا توصیه می شد که باید یک سال بین سزارین و بارداری بعدی فاصله باشد. امروزه بعضی از پزشکان معتقدند حداقل باید شش ماه فاصله را رعایت کرد. حدود سه ماه پس از زایمان، محل عمل بیشترین بهبود را پیدا خواهد کرد. واقعیت این است که با گذشت زمان زخم سزارین بیشتر بهبود پیدا می کند و به همین دلیل است که گفته می شود می توان زایمان طبیعی هم بعد از سزارین انجام داد بدون اینکه خطر پارگی رحم (در محل عمل سزارین) وجود داشته باشد. به عنوان یک قاعده کلی باید گفت هر چه فاصله بین زایمانها (سزارین یا طبیعی) بیشتر باشد خطر کمتری جنین و مادر را تهدید خواهد کرد.

Permanent link to this article: http://glo.ir/%d9%82%d8%a8%d9%84-%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c/%d9%be%db%8c%d8%b4-%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-2/%d8%a2%d9%85%d8%a7%d8%af%da%af%d9%8a-%d9%88-%d8%a7%d9%82%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%8a-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%8a/

This site is protected by wp-copyrightpro.com